Kierunki działania PTM w latach 2017 – 2020

Kierunki działania Polskiego Towarzystwa Mieszkaniowego

                                      na lata 2017 – 2020


Generalne cele i kierunki działania określone są w Statucie stowarzyszenia i Deklaracji Programowej.
Statut zawiera następujące sformułowania celów PTM:
1. Dążenie do likwidacji wszelkich barier hamujących rozwój budownictwa
   mieszkaniowego.
2. Inicjowanie i wspieranie wszelkich inicjatyw centralnych i lokalnych na rzecz
   polepszenia sytuacji mieszkaniowej obywateli.
3. Integrowanie ludzi i organizacji, którym leży na sercu dobro polskiego
   mieszkalnictwa.
4. Działanie na rzecz racjonalnej polityki czynszowej i modernizacji istniejących
   zasobów mieszkaniowych.
5. Propagowanie idei zrównoważonego rozwoju środowiska zamieszkania.
6. Upowszechnianie najlepszych wzorców budowy i użytkowania domów i
   osiedli.

Rozwinięcie tych celów określające stałe (lub wieloletnie) kierunki działania to:
- troska o przywrócenie rangi i znaczenia  planowaniu przestrzennemu i
 kształtowaniu rozwoju miast i terenów wiejskich;
- oddziaływanie na rzecz systematycznego zwiększania rozmiarów
 budownictwa mieszkaniowego; odejście od liberalnej, wolnorynkowej polityki
 mieszkaniowej, stworzenie ram prawnych, finansowych i organizacyjnych dla
 systemów pomocy adresowanych głównie do grup słabszych ekonomicznie,
 wymagających wsparcia w staraniach o uzyskanie mieszkania;
- wypracowanie stabilnych, nowoczesnych form finansowania budownictwa
 mieszkaniowego, wiążących środki własne ludności z tanimi kredytami;
- obrona zasad segmentacji budownictwa i gospodarki mieszkaniowej poprzez
 uwzględnienie części wolnorynkowej, regulowanej i socjalnej z różnym
 zakresem wsparcia ze środków publicznych;
- popieranie różnych form organizacyjnych istniejących w budownictwie i
 gospodarce mieszkaniowej, co powinno ułatwiać rodzinom swobodę wyboru
 statusu i wielkości mieszkania w zależności od aktualnych możliwości
 finansowych i preferencji;

                                                    - 2 –


- preferowanie zasad szczególnej pomocy dla budownictwa o umiarkowanych
 czynszach (TBS-y, budownictwo komunalne, spółdzielnie mieszkaniowe);
- monitorowanie poziomu kosztów budownictwa mieszkaniowego i utrzymania
 zasobów mieszkaniowych; określenie górnej granicy udziału wydatków na
 mieszkanie w budżetach rodzinnych;
- popularyzowanie dbałości o kulturę mieszkaniową;
- proponowanie niezbędnych zmian w systemie zarządzania i sterowania
 mieszkalnictwem zarówno na szczeblu centralnym jak i lokalnym.

Formułowane na okresy 4-letnie „Kierunki działania…” muszą mieścić się w ww. obszarach tematycznych określonych przez Statut i Deklarację Programową
uwzględniając jednocześnie aktualną sytuację polityczną i społeczno-gospodarczą z ich oddziaływaniem na mieszkalnictwo.
Biorąc powyższe pod uwagę przyjąć należy, że w najbliższych latach tematyka
prac podejmowanych prze PTM uwzględniać musi dwa fakty:
1. Publikację założeń Rządowego Narodowego Programu Mieszkaniowego.
2. Trwające od lat niekorzystne zmiany prawa spółdzielczego.
Elementem wspólnym wiążącym oba te fakty jest dotychczasowa niestabilność
polityki mieszkaniowej (lub jej brak) i wypieranie z rynku społecznych form
mieszkalnictwa.
Rządowy Program oparty na analizie sytuacji, w założeniach zgodny jest z postulatami PTM, o czym pisaliśmy w naszym stanowisku z 22 czerwca
2016r.*
Naszym zadaniem jest przede wszystkim obserwacja przebiegu realizacji Programu, a głównie:
- faktycznej wysokości wsparcia społecznych form mieszkalnictwa,
- tempa zmian w sytuacji mieszkaniowej polskiego społeczeństwa, a m.in.
 planowanego zbliżania się do obecnego poziomu podstawowych wskaźników,
 charakteryzujących poziom zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
 w Europie Zachodniej,
- wspieranie wszystkich poczynań zmierzających do zmian w sposobie
 myślenia o mieszkalnictwie i jego miejscu w gospodarce narodowej.


* Przekazane 31 adresatom, w tym: Kancelarii Prezydenta, Premierowi,
  Ministrom, Kierownictwu Sejmu i Senatu.

                                                 - 3 –

Chaotyczna i prowadzona w sposób daleki od profesjonalizmu legislacja
doprowadziła  w niektórych obszarach do nieodwracalnych zmian w warunkach
i sposobie funkcjonowania spółdzielni mieszkaniowych.
Dotyczy to m.in. powstania w obrębie zasobów mieszkaniowych spółdzielni konglomeratu form własności utrudniającego zarządzanie i w przyszłości dalszą
rewitalizację budynków, powodującego likwidację budownictwa spółdzielczych
mieszkań własnościowych i zahamowanie budowy mieszkań lokatorskich.

Kolejna odsłona sejmowych prac nad nowelizacją prawa spółdzielczego powinna być okazją do zbudowania nowoczesnego, w miarę trwałego systemu
prawnego, sytuującego spółdzielnie jako trwały niezbędny element systemu
gospodarczego.
W odniesieniu do spółdzielni mieszkaniowych punktem wyjścia mogłoby być
stworzenie katalogu kwestii niezbędnych do rozwiązania w nowym prawie spółdzielczym.
Do takiego katalogu należałoby wpisać powrót do sprawdzonych wieloletnią
praktyką rozwiązań organizacyjno-prawnych, które zniszczone zostały kolejnymi zmianami w ostatnich 26 latach.

Polskie Towarzystwo Mieszkaniowe powinno przyczynić się do budowy pełnej listy spraw wymagających uregulowania i zapewniających prawidłowe funkcjonowanie spółdzielni mieszkaniowych.
Ponadto, PTM może podjąć próbę odbudowy środowiska ludzi i organizacji
społecznych zainteresowanych problematyką mieszkalnictwa, gospodarki
przestrzennej, kształtowania miast i terenów wiejskich.
Dezintegracja tego środowiska, zanik form współdziałania, odcięcie się od środowisk naukowych, niekorzystnie wpływają na społeczny odbiór problematyki mieszkalnictwa.
Należy podjąć próbę powrotu do koncepcji, tak przydatnych kiedyś, Konferencji Spalskich.
Można i należy szukać nowych form integracji środowiska i przyciągania do współpracy różnych kręgów społecznych traktując, iż działamy w obszarze przekraczającym podziały polityczne.